Je verlang naar thuis
Niet naar de haard die er niet brandt
Maar naar het innerlijk vuur
Dat je versteld doet staan
Op dat niveau spreken de planten
Ze geven je het water terug
Het huis begroet je
Met de woorden die je er weken
Geleden achterliet
Hè hè, denk je, ik ben weer thuis
Terwijl de bank je opvangt
In je welverdiende dagdroom.

Tags: poëzie, weekgedicht