Je verlang naar thuis
Niet naar de haard die er niet brandt
Maar naar het innerlijk vuur
Dat je versteld doet staan
Op dat niveau spreken de planten
Ze geven je het water terug
Het huis begroet je…
Reageer
Weekgedicht: Thuis
Mini-meditatie: de glimlach
Een mooie meditatie die je op elk moment van de dag kunt inpassen. Het is de bedoeling dat je de tekst synchroon met je ademhaling in jezelf reciteert…
Levenskunst, ik wil AANDACHT!!!
Aandacht, we snakken naar een klein beetje aandacht. En ik zal eerlijk zijn, het eerste wat ik doe na het ontbijt is mijn mail checken en kijken of ik nog likes en/of reacties heb op Facebook. Ben ik buiten, in de Koffiesalon of in de supermarkt, ook dan laat ik mijn geluksgevoel afhangen van de steelse blikken van dames; ik wil gezien worden. Maar…
Levenskunst, het ritme van de tijd
Onlangs las ik in de Volkskrant een artikel van Hans Achterhuis over tijdsbeleving. De gemiddelde Nederlander schijnt zijn leven te ervaren als een ratrace. Hans Achterhuis zet in zijn betoog twee tijdsbegrippen tegenover elkaar. “De ene opvatting – naar de filosoof Bergson – ziet de tijd als een voortgaande duur: hoe sneller de tijd voortschrijdt, hoe meer we hem willen stopzetten. Tegenover deze opvatting staat de filosofie van een andere Franse denker, Bachelard. Deze betoogde dat tijd vaak discontinu is en door mensen verschillend beleefd kan worden. De oneindige duur van Bergson wordt bij Bachelard een veelheid van momenten. Er bestaat geen eeuwig stromende tijd, maar een pluraliteit van tijdsbelevingen, van werk en rust, van spelen en eten, van vrijen en gedenken.”…
Weekgedicht: afscheid
Afscheid
Nu houden lichaam noch getal je bijeen.
In de haarscheur tussen leven en dood,
Heeft het woord zich van haar eb en vloed ontdaan.
Teruggekeerd tot je oorsprong werd jij opnieuw
Een witte roos.
Zonder menselijke stem.
Zwijgzamer dan de stilte.
Voortaan draag jij een naam
Die ik nooit kennen zal.
De steen nam je mee,
Geklemd in de holte van je hand.
H.C. Neleman
Levenskunst, bij jezelf blijven
Bij jezelf blijven is niet eenvoudig. Meestal zijn we juist niet bij onszelf: we zijn in de muziek, gebiologeerd door onze smartphone, of dwalen weg in gedachten. Zelf heb ik hier het meest last van tijdens een drukke treinreis. Al zittende in de overvolle coupé laat ik me meevoeren in elk willekeurig gesprek: ik ben met iedereen bezig behalve met mezelf….
Alles is één
Er zijn geen grenzen:
Ik ben jou, mij, mens en dier,
En alles tussen daar en hier.
Maar wie ben ik dan?
Ik ben alles wat geschreven staat
In taal en teken,
Van boom tot tak
Ben ik de wortel.
Ik verschijn als ster
En schijn in jou…
De Kraanvogel
De mensen hebben al hun eigen voorkeur.
De wezens hebben geen bestendig nut.
Wie zegt dat jij zou moeten kunnen dansen?
Het beste sta jij daar op je gemak.
Weekcitaat: Chinees bamboe
Het volgende citaat van Paulo Coelho uit Aleph is een steuntje in de rug voor iedereen die zich heeft voorgenomen persoonlijk te willen groeien; met name het uitblijven van concreet resultaat maakt de weg soms lang en eenzaam…
